Şüphesiz Allah, kendi yolunda, sanki birbirlerine kenetlenmiş bir bina gibi saf bağlayarak çarpışanları sever.

(SAFF SURESİ, 4)

Bir zamanlar dağı, sanki bir gölgelikmiş gibi üstlerine geçirmiştik. Onlar ise neredeyse tepelerine düşecek sanmışlardı. (Onlara demiştik ki:) "Size verdiklerimize sımsıkı sarılın ve onda olanı düşünün, ki sakınasınız."
(Araf Suresi, 171)

Onların yürüyecek ayakları var mı? Ya da tutacakları elleri mi var?
Veya görecek gözleri mi var? Yoksa işitecek kulakları mı var?
De ki: "Ortak koştuklarınızı çağırın, sonra bir düzen (tuzak)kurun da bana
göz bile açtırmayın."Hiç şüphesiz, benim velim Kitab’ı indiren Allah'tır
ve O salihlerin koruyuculuğunu (veliliğini) yapıyor.

(Araf Suresi, 195-196)

De ki: "Eğer biliyorsanız (söyleyin:) Yeryüzü ve onun
içinde olanlar kimindir?" "Allah'ındır" diyecekler.
De ki: "Yine de öğüt alıp-düşünmeyecek misiniz?" De ki:
"Yedi göğün Rabbi ve büyük Arş'ın Rabbi kimdir?"
"Allah'ındır" diyecekler. De ki: "Yine de sakınmayacak mısınız?"
De ki: "Eğer biliyorsanız (söyleyin:) Herşeyin melekutu
(mülk ve yönetimi) kimin elindedir? Ki O, koruyup kolluyorken
kendisi korunmuyor." "Allah'ındır" diyecekler. De ki:
"Öyleyse nasıl oluyor da böyle büyüleniyorsunuz?"
Hayır, Biz onlara hakkı getirdik, ancak onlar gerçekten yalancıdırlar.

(Müminun Suresi, 84-90)

De ki: " Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, dirimim ve ölümüm alemlerin Rabbi olan Allah'ındır." (Enam Suresi, 162)

Ayette bildirildiği üzere üstün din ahlakı bir müminin tüm hayatına hakimdir. İman eden bir insan, tüm yaşamını Kuran ayetlerine göre düzenler. Düzenli olarak okuduğu ve düşündüğü ayetleri, günlük hayatında uygulamaya gayret eder. Sabah uyandığı andan gece tekrar uykuya daldığı ana kadar yaptığı her işte Kuran ahlakına göre düşünmeye, konuşmaya ve hareket etmeye özen gösterir.

Ancak din ahlakı hakkında bilgi eksikliği olan kimi insanlar din ahlakının, sadece belirli vakitler ve ibadetlerle sınırlı olduğunu zanneder; hayatı büyük bir yanılgıyla "ibadet zamanları ve diğer zamanlar" şeklinde iki bölüme ayırırlar. Allah'ı ve ahireti, sadece namaz kılacakları, oruç tutacakları, sadaka verecekleri ya da hacca gidecekleri zaman hatırlarlar. (Yüce Allah'ı tenzih ederiz.) Günün ve yılın diğer zamanlarında ise dünya işlerinin karmaşasına kapılıp giderler. Dünya hayatı onlar için "dertlerle dolu bir koşuşturmaca"dır. Bu insanların Kuran ahlakından uzak, kendilerine özgü hayatları, amaçları, ahlak anlayışları, dünya görüşleri ve değer yargıları vardır. Açıktır ki bu kişiler, Kuran ahlakının gerçekte ne anlama geldiğinden ve bu üstün ahlakın nasıl yaşanması gerektiğinden habersizdirler.

Kuran ahlakını kendisine rehber edinen bir kişi ise, elbette bu anlayış içindeki insanlardan çok farklı bir hayat sürdürür. Allah'ın yarattığı kadere tabi olduğunu unutmadan, O'na teslim olup güvenerek yaşar. Hiçbir zaman sıkıntı, huzursuzluk, korku, endişe, ümitsizlik, karamsarlık hissetmez, bir zorluk karşısında paniğe kapılmaz.

Karşılaştığı her olaya mutlaka Allah'ın tavsiye ettiği ve beğendiği şekilde karşılık verir. Her sözü, her kararı, her tavrı Kuran ahlakını yaşadığının bir göstergesidir. Ayette bildirildiği üzere her an Kuran ahlakını yaşamakla sorumlu olduğunun bilincindedir. Bu nedenle de yapmakla yükümlü olduğu işlerle en dikkatli ve en titiz şekilde ilgilenirken, aynı zamanda Allah'ın razı olacağı umulan şekilde hareket etmeye gayret eder.

İman edip salih amellerde bulunanlar;
onları, içinde ebedi kalıcılar olarak, altından ırmaklar akan
cennetin yüksek köşklerine muhakkak yerleştireceğiz.
(Salih) Amellerde bulunanların ecri ne güzeldir.

(Ankebut Suresi, 58)

De ki: "Yeryüzünde gezip dolaşın da, böylelikle yaratmaya nasıl başladığına bir bakın, sonra Allah ahiret yaratmasını (veya son yaratmayı) da inşa edip yaratacaktır. Şüphesiz Allah, herşeye güç yetirendir.

(Ankebut Suresi, 20)